İnsanlar, denizin yüzlerce metre altında kalan yakınlarının akıbetini öğrenmek için beklerken, gemilerde askerle uyumadan, yemeden içmeden didinip dururken, geçip kayıp ailelerinin çadırlarının altına ordan bile siyasi menfaat sağlamaya çalışmak da hiç hoş görünmüyor.
Olay yerine dahi uğramadan, sahadaki mücadeleyi görmeden, kendi konfor alanından arama çalışmalarına ve devlete uzaktan laf yetiştirmek de muhalefet yakışmıyor.
Kayıp yakınlarına herkesin kendi bütçesine göre gönülden koparak yaptığı yardımların üzerinden dahi ucuz siyasi popülizm üretmek de çok ucuz görünüyor.
Mesleğini insan hayatını kurtarmaya adamış, bunun için yeminler etmiş bir muhalefet liderinin böylesi günlerde insan hayatından önce siyasi hayatların peşine düşmesi de çok yakışık almıyor.
İnsanlar hala denizin altındayken Meclis aritmetiği peşine dişmeler…
Yangından mal kaçırır gibi, denizin yüzlerce metre altından seçim günü kaçırmalar.
Acılı aileler kayıplarına ulaşmayı beklerken sandığa ulaşmaya çalışmalar…
**
Tıpkı denize gömülen bir gemi gibi, bir muhalefet kendini ancak bu kadar yanlış bir zamanda, bu kadar yanlış bir siyasetin içine gömer.
Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Yardımcısından bir randevu koparmak için havalimanına koşanların, ülkenin en acılı günlerinde verilen büyük desteğe bir kuru teşekkür etmek için dahi orada olmaması da hafızalara mutlaka yazılmıştır.
Tek bir teşekkür yok.
Tek bir öneri yok.
Tek bir destek yok.
Tek bir katkı yok.
Varsa yoksa popülizm, magazin, polemik ve seçim hesabı…
Bu ülke bu siyasi anlayışı daha önce de gördü ve gömdü.
Pandemide “binlerce insan ölecek” diyerek korkuyu büyütenler oldu.
Sonunda krizi yönetenler kazandı, krizi büyütenler kendi sözlerinin altında kaldı.
Bugün de aynı hataya sürüklenerek alabora olmaya çok yakın bir muhalefet var.
Bir tarafta kayıplarına ulaşmaya çalışan aileler, gece gündüz çalışan ekipler ve krizi yönetmeye çalışan bir devlet ve millet var.
Diğer tarafta krizden siyasi fırsat çıkarmaya çalışan, eskimiş, çağdışı ve ölümden siyasi kazanç devşirmeye çalışan bir anlayışı var.
Bir gemi evet alabora oldu.
Ama görünen o ki bu süreçte pusulasını kaybeden, rotasından çıkan ve alabora olmasına ramak kalan bir muhalefet anlayışı da tam karşımızda duruyor.
Krizi yönetenler adım adım ilerliyor.
Krizi büyütenler ise adım adım alabora oluyor.
